Een beetje levenshaast


 

Soms, heel soms, heb ik last van levenshaast. Dan wil ik teveel, te snel en tegelijkertijd. Ik ben bezig met het één, maar zit met mijn hoofd al bij het ander. Ik denk dat we dat allemaal wel eens hebben. Terwijl je bezig bent met de middelbare school, zit je in je hoofd al te dromen over hoe het leven als student is. En als student, droom je over na je studie. En als je er zelf niet mee bezig bent, dan zijn er wel mensen in je omgeving die het voor je doen. Er zijn gerust mensen die vragen wat je later wilt gaan doen. Of je wel aan een baan gaat komen. Of je jezelf dat wel vijftig jaar lang ziet doen. Want, je moet nadenken over je toekomst.

Het is allemaal lief bedoelt, maar het toekomst denken slaat soms door. We hebben geen tijd om stil te staan, we moeten doorgaan. Met een cultuurstudie voelde ik die druk zelf heel sterk. Met een cultuurstudie voelde ik die druk best wel. Op de opleiding zelf werd ook het belang van bijbaantjes, stages, cijfers, vrijwilligerswerk en netwerken benadrukt. Ik moet toegeven dat ik soms zelf ook doorsloeg in het plannen en nadenken. Tijdens mijn studie dacht ik al snel na over mijn masterkeuze. In mijn hoofd denk ik soms al na over waar ik over vijf jaar wil zijn en wat ik dan precies wil doen. Het feit dat ik niet goed weet wat voor een werk bij mij past, beangstigt mij soms.

Ook bij andere dingen betrap ik mijzelf op te sterk toekomst denken. Toen Vriendknul en ik gingen samenwonen, zeiden we tegen elkaar ‘het is een studentenflat’. We dromen stiekem al over hoe we ooit groter zullen wonen, met een fatsoenlijke keuken en misschien wel een tuin. En als ik op het internet zoek naar vakanties, droom ik over hoe ik ‘later’ wel op zulke reizen zou kunnen gaan.

Levenshaast dus. Het is heel mooi om na te denken over hoe leuk de toekomst kan zijn. Om er vanuit te gaan dat de toekomst altijd mooier en beter zal zijn dan het “nu”. Het is ook vermoeiend en gevaarlijk. Want terwijl ik met mijn hoofd bij ‘over een paar jaar zit’, vliegt vandaag aan mij voorbij. Het doet mij denken aan uitspraak van John Lennon: “Life is what happens to you, while you’re busy making other plans.”

En dan zijn er momenten zoals gisteravond. Wanneer Vriendknul en ik samen buiten zitten op ons balkon, iets drinken en allebei iets lezen – ik een boek en Vriendknul een tijdschrift. Op de achtergrond staat muziek aan. De zon schijnt volop en ik voel hem op mijn huid branden. En op zulke momenten van rijkdom druk ik met alle liefde even de pauzeknop in.


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

11 gedachten over “Een beetje levenshaast