Dilemma #16 | Eten in mijn wangen of heel veel rennen


Om de twee weken ga ik in op een dilemma van Dilemma op dinsdag. Sommige dilemma’s komen uit Het grote dilemma op dinsdag boek en andere van de gelijknamige Facebook-pagina. Ik sta verder los van de Dilemma op dinsdag organisatie maar ben er gewoon fan van. Kijk daarom gerust een keer op hun Facebook-pagina (klik). Lees hier (klik) de andere dilemma’s waarover ik schreef.

Zie die wijze blik in zijn ogen

 

Je moet een kwartier lang eten in je wangen bewaren voordat je het mag doorslikken OF Je moet twee uur per dag in een rad rennen.

 

Een lastig dilemma. Wil ik elke keer mijn wangen opblazen of mijzelf iedere keer kapot rennen? Ik bedoel: rennen is één ding. Maar rennen in een rad lijkt me helemaal een uitdaging. Ik denk dat ik mijzelf de eerste zes keer wel eruit lanceer. Het was mij daarom direct duidelijk toen ik dit dilemma zag: er was maar één iemand die mij hierbij kon helpen. Dus pakte ik de telefoon, maakte ik een afspraak met zijn assistent en bereidde ik mij voor op deze gevaarlijke afspraak door slablaadjes en pinda’s mee te nemen in mijn tas. En zo zat ik laatst, klaar voor de kooi van mijn hamster Olav. Ik met zwetende handjes en mijn hart in mijn keel, hij gewoon in vacht en met pitjes in zijn wangen. Dit beloofde een diepzinnig interview te worden.

Ik had natuurlijk een hoop vragen, Olav een hoop antwoorden. Om te beginnen: zouden mijn wangen niet oprekken door al die pitjes? Ik had wel vaker gezien hoeveel Olav in zijn mond propte en maakte me daar zorgen om. Straks ging de rek uit mijn wangen. Dat kreeg ik zo’n kalkoenlel maar dan, ja… bij mijn wangen. Niet zo heel charmant, leek me. Olav stelde mij gerust: hij deed gymnastiekoefeningen voor zijn wangen. Gewoon wat rek- en strekoefeningen om de rek er goed in te houden. Die hielpen goed volgens hem. Maar ik meende toch echt dat zijn linkerwang wat lager hing dan zijn rechterwang.

Ik vroeg hem of het niet moeilijk was om dat eten in zijn wangen te houden. Slik je dat niet per ongeluk door? “Straks schiet het in je verkeerde keelgat en dan stik je”, riep ik nog. Volgens mijn hamster was dat onzin. Maar hamsters zijn er misschien meer op gebouwd. Misschien kunnen zij niet anders dan eerst hun eten in hun mond bewaren vóórdat ze het doorslikken.

Olav zag bijna nergens het probleem van in. Onder het genot van zijn flesje water praatte hij uitgebreid over hoe avondeten bij hem werkte. Gewoon eerst een dertigtal pitjes in zijn mond werken, dan naar zijn hol toe, alle pitje weer uitkotsten, slapen, pitje eten, slapen, pitje eten en zo maar door. En na het avondeten was hij wel weer moe genoeg om de rest van de dag te slapen. Maar hoe meer hij erover praatte, hoe meer vragen ik had. Gaat zoiets bijvoorbeeld niet ten koste van de smaak? En als je puree eet, wordt dat niet gewoon een smerig drapje in je mond?

Enfin, we gingen snel door naar het volgende onderwerp: rennen in een rad. Volgens Olav de leukste sport die er is. Hij doet het iedere dag. Het liefst ’s nachts, als iedereen slaapt, want dan heeft het een heel andere sfeer volgens hem. Lastig was het niet volgens Olav. Ja goed, toen hij net begon met rad-rennen, vloog hij regelmatig over de kop. Dat lanceerde hij zichzelf en kwam hij ergens anders in zijn hok weer op de grond terecht. Vond hij wel geinig, eigenlijk. Je moet wat met je tijd als hamster, hé.

Ik vroeg hem of het niet intensief was. “Wat nou als je heel druk bent, heb je dan nog wel energie om te rennen. Of tijd?”. Olav keek me raar aan. Hij deed niets anders dan rennen. Hij plande zijn hele dag in met rennen, eten, slapen en af en toe schattig doen. Ik zuchtte. Met rennen, eten, slapen en schattig doen, kan ik (helaas) mijn huur (nog niet) betalen.

Ik bedankte Olav voor zijn tijd, gaf hem een pinda en keek toe hij zich mysterieus terugtrok in zijn holletje. Daarna dacht ik nog lang na over zijn wijze lessen. Hoewel het mij smerig lijkt om mijn eten een kwartier in mijn wangen te bewaren, lijkt het mij ook onhandig om iedere dag twee uur te reserveren voor rennen in een rad. En dan moet ik ook nog bedenken waar ik zo’n groot rad ga regelen. Nee, dan liever de rek uit mijn wangen halen.

 

Waar zou jij voor kiezen? 


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Een gedachte over “Dilemma #16 | Eten in mijn wangen of heel veel rennen